About Us
Beste lezer,
Meer dan dertien jaar geleden begon ik aan Een Fluistering uit de Sterren. Sindsdien is dit verhaal met de tijd meegegroeid. Ik hoop dat hetzelfde ook voor mij geldt.
In die jaren heb ik het voorrecht gehad om in verschillende landen te wonen en vriendschappen en liefdes te beleven die taal, cultuur en nationaliteit overstegen. Die ervaringen hebben de manier gevormd waarop ik dit verhaal ben gaan vertellen.
Waar ter wereld we ook leven, als mensheid delen we dezelfde uitdagingen. We betalen allemaal voor elektriciteit. We zoeken allemaal naar onze identiteit binnen onze eigen cultuur en tradities. We vragen ons allemaal af waar we vandaan komen. Toch zorgen juist die vragen er vaak voor dat we de eenvoudigste waarheid vergeten.
Wij zijn één soort, die samen één planeet bewoont.
De mens is een wezen vol tegenstrijdigheden.
We verlangen naar het bewijs dat we niet alleen zijn in het universum, terwijl we diezelfde waarheid tegelijkertijd vrezen. Toch hebben we door de geschiedenis heen, telkens wanneer we een andere cultuur ontmoetten, maar al te vaak voor oorlog gekozen in plaats van voor begrip.
Ik wilde een verhaal schrijven dat de grenzen van de tijd overstijgt.
Een verhaal waarin de aarde een spiegel wordt van onze eigen sociale en economische worstelingen.
Een verhaal over wat onze toekomst zou kunnen worden als we overvloed zouden kopen met onze eigen menselijkheid als betaalmiddel.
Maar ook een wereld waarin overleven zo moeilijk is geworden dat voor elkaar zorgen geen keuze meer is, maar een noodzaak.
Ik schreef Een Fluistering uit de Sterren als een ruimteopera om samen met jou een reis door de kosmos te maken en onderweg moeilijke vragen te stellen.
Hoe zouden wij onszelf moeten besturen als één planeet.
Zijn we daar eigenlijk wel klaar voor.
Hoe waarschijnlijk is het dat leven op meerdere plaatsen in het universum onafhankelijk van elkaar is ontstaan.
Waarom houden we zo hardnekkig vast aan denkbeeldige grenzen, terwijl er op een dag misschien een beschaving aan onze hemel verschijnt die ons ver vooruit is.
En waarom is energie, de basis van al het leven, iets geworden waarvoor we moeten betalen om eenvoudigweg te kunnen bestaan.
Er is echter nog een andere kracht die ik wilde onderzoeken.
Het lot.
Doelen mislukken.
Plannen veranderen.
Liefde gaat verloren.
We vertellen onszelf dat alles met een reden gebeurt.
Sommigen noemen dat Gods wil.
Ik geloof dat het antwoord eenvoudiger is.
En juist daarom moeilijker te aanvaarden.
Het leven gaat verder.
Met ons of zonder ons.
En toch lijkt het leven zelf een eigen bewustzijn te bezitten.
Het past zich aan, ontwikkelt zich en beweegt volgens een patroon dat niemand volledig begrijpt, alsof het weigert zijn stem te laten verdwijnen in de stilte van de kosmos.
Dat is de fluistering uit de sterren.
Die zachte echo die ons al in beweging brengt voordat we begrijpen waarom.
In menselijke woorden noemen we dat instinct.
Dan is er nog het geheugen.
De liefde.
En het verlies.
We hebben allemaal pijn gekend.
We hebben allemaal weleens gewenst die pijn uit te wissen.
Maar zonder herinneringen zouden we kennis nooit waarderen.
Zonder liefde zouden we verlies nooit begrijpen.
Soms proberen we aan onze herinneringen te ontsnappen door verdoving, afleiding of vervanging.
Maar diep van binnen vergeten we nooit echt.
Herinneringen blijven bestaan.
Ze wachten.
En wanneer herinnering en werkelijkheid uiteindelijk samenvallen, zodat ontkennen onmogelijk wordt, wordt niets doen een verraad aan onszelf.
Misschien klopt het lot juist op die manier aan onze deur.
Iedereen beleeft spiritualiteit op zijn eigen manier.
Sommigen vinden haar in het gebed.
Anderen in de natuur.
Weer anderen in veranderde bewustzijnstoestanden.
En sommigen in de objectieve werkelijkheid van het universum zelf.
Hoe we haar ook ervaren, uiteindelijk zijn we allemaal op zoek naar hetzelfde.
Ik heb altijd geweten hoe dit verhaal zou eindigen.
Maak je dus geen zorgen.
Op de laatste bladzijden van deze saga zal geen deus ex machina verschijnen.
Het einde werd geschreven vóór het begin.
En misschien…
is het einde slechts het begin.